Lees hier deel 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9.

Kim had inmiddels verschillende schilderijen gefotografeerd voor haar forum, de nieuwe collectie bewonderd op de catwalk en stond nu te eten. Hij liet haar echter niet los. Elke keer dat ze Patrick zag, keek hij kort haar kant op. En tijdens het voorbij gaan streek hij iets te toevallig langs haar arm. Hij had niet gebluft toen hij het over daten had, vermoedde ze. Wilde ze dit wel? Deze hele situatie leidde haar behoorlijk af van het netwerken, waarvoor ze eigenlijk gekomen was. Lusteloos prikte ze in haar bord met salade. Heel veel tijd om daar echt over na te denken, had ze niet. Net zo onverwachts als tijdens hun eerste ontmoeting stond hij weer naast haar. ‘Zo schone dame, mag ik u even storen?’ lachte hij. ‘Ik ben misschien een beetje voortvarend, maar ik kom gewoon niet zo vaak mooie vrouwen tegen die ook nog iets te vertellen hebben. Heb je zin om morgenavond samen een hapje te gaan eten bij de Superfoodbar?’

Met pijn in haar hart dacht Kim even aan haar favoriete Italiaan bij haar op de hoek, waar je absoluut niet van kon zeggen dat ze er superfood verkochten. Super lekker, dat wel, maar waarschijnlijk superongezond als je het zou vergelijken met wat ze in die bar verkochten. Aan de andere kant was dit misschien ook wel leuk om later te vertellen op het forum, bedacht ze daarna. Een date met een knappe man in die bar waar ze normaal nooit zou komen – zie je, ze begon zelfs te denken als zo’n influencer, al vond ze dat nog steeds een vreemde term. Ach, waarom zou ze ook moeilijk doen. Ze moest toch een keer over Chris heen komen en dan was Patrick niet bepaald een verkeerde keus. ‘Is goed, leuk!’ antwoordde ze. Grijnzend keek hij haar aan. ‘Mooi, zeven uur haal ik je thuis op. Wat is je adres?’ Het voelde toch een beetje gek dat ze nu voor het eerst sinds maanden weer zou worden opgehaald door een man, maar ze gaf haar adres en hij ging terug aan het werk.

Ze voelde zich ineens een beetje verloren toen ze weer alleen stond. Een aantal vrouwen dat ze via Janneke had leren kennen, was inmiddels alweer naar huis en de zaal liep langzaam leeg. Kim keek maar eens op de klok. Tijd om haar tas op te halen en ook maar naar huis terug te gaan. In het voorbijgaan gaf ze Janneke nog een dikke knuffel. Ze spraken snel af binnenkort eens samen af te spreken om bij te kletsen en daarna wandelde ze met de schitterende lichtbruine tas naar buiten. De zonnestralen verwarmden haar gezicht. Ze voelde het leven door zich heen stromen en besefte hoe blij ze was dat ze toch ja had gezegd. Ze ging op date! Even miste ze Emma om het goede nieuws mee te delen, uiteindelijk waren ze toch jarenlang elkaars steun en toeverlaat geweest. Niet te lang bij stil staan, besloot Kim met dezelfde standvastigheid als de afgelopen maanden waarmee ze dit gevoel al meerdere keren had weggedrukt.

De volgende avond ging om stipt 19.00 uur de bel. Voor de deur stond Patrick met een rode roos in zijn hand. Hij zag eruit om door een ringetje te halen: zijn gebruinde huid stak goed af tegen het donkergrijze colbert dat hij droeg over zijn witte overhemd. Hij complimenteerde haar op zijn beurt met haar kledingkeus. Kim droeg een simpele, maar elegante bordeauxrode jurk met bijpassende hakken. Met een kleine kriebel in haar buik liep ze naar zijn auto. Terwijl ze zich liet zakken op de bekleding, vroeg ze of hij al eens naar die Superfoodbar was geweest. ‘Ja absoluut, ik was bij de opening. Ons PR-bureau regelde alles eromheen en al hoefde ik die avond zelf niet te werken, ik wilde het niet missen. Weet je, veel mensen onderschatten het belang van goede voeding. Maar het is de motor waarop je draait. Je gooit toch ook geen teer in je benzinetank, om maar iets te noemen. Ik vind het belangrijk om fit te blijven en sport daarom elke dag. Goed en zo gezond mogelijk eten hoort daarbij, vind je niet?’

Een beetje ongemakkelijk mompelde Kim dat ze het helemaal met hem eens was, al kon ze zich niet voorstellen dat een bakje quinoasalade en een handvol gojibessen haar echt gelukkig zouden maken zoals een biefstuk of zelfgemaakte tortellini dat deden. En zo te horen zou ze ook niet snel met Patrick bij de Mac eindigen. Eenmaal bij het restaurant constateerde ze gelijk ongemakkelijk dat dit niet helemaal iets voor haar was. Het hippe, gelikte interieur, vrouwen met enorme bossen (nep?)haar vol perfecte krullen, veel te lange wimpers en een wespentaille waar Kim altijd van dacht dat je hem alleen kon krijgen met Photoshop. Daarnaast waren de mannen hier allemaal overduidelijk fit tot op het bot. Ze voelde zich ineens plomp en gewoontjes naast deze figuren die geen van allen zouden misstaan in een dure glossy. Verderop zag ze een bekende acteur uit haar favoriete soap, aan een ander tafeltje zaten twee zangeressen te eten. ‘Je moet echt op de wachtlijst als je hier wil eten,’ vertrouwde Patrick haar toe. ‘Ze laten ook niet zomaar iedereen binnen.’ Nee, dat zag Kim. Het was al een wonder dat ze haar hadden doorgelaten, vond ze. In elk geval hoefde ze niet bang te zijn dat een bekende tegen zou komen. Misschien maar goed ook, want al haar vrienden wisten hoe ze zich altijd had uitgesproken over superfoods.

Met de menukaart in handen wist Kim dan ook totaal niet wat ze moest nemen. De gerechten hadden bijna allemaal een aparte, Zweedse naam, waarvan ze nu al voelde dat ze het gênant zou vinden om straks uit te moeten spreken. Uit niks bleek wat het betekende, omdat het in dit restaurant kennelijk hip was om de omschrijving weg te laten. ‘Kies jij maar iets,’ zei ze uiteindelijk laf. Patrick leek hiermee in zijn nopjes en bestelde het illustere ‘Potatis med getostsallad’ en een fles Chardonnay. ‘Zo, even genoeg over eten, vertel eens wat je doet met je forum?’ Al snel zaten Patrick en zij honderduit te kletsen. Ze vertelde over oud en nieuw, al liet ze het stukje met Chris en de hysterische, vileine Emma maar even achterwege, de start van het forum en hoe ontzettend Janneke haar geholpen had. Op zijn beurt vergaste hij haar op grappige verhalen uit de PR wereld, leerde haar en passent nog wat handigheidjes die haar van pas konden komen en vertelde hoe arrogant sommige influencers tegenwoordig waren geworden. ‘Het is anders dan vroeger, toen hadden ze nog respect voor mijn werk. Nu komen ze alleen nog opdagen als er iets te halen valt. Daarom viel je me ook zo op. Zo onbevangen, dankbaar… Ja, dat vind ik heel aantrekkelijke eigenschappen.’

Het eten werd geserveerd en Kim besefte hoezeer ze ernaast had gezeten met haar vooroordeel. Superfoods waren in eerste instantie niet direct de keus die zij zou maken voor een gezellige avond uit in een restaurant, maar het was verbazingwekkend lekker. Patat van zoete aardappel, bestrooid met grof zeezout en geitenkaassalade met vijgen en walnoten. Halverwege het eten strekte zijn hand over tafel en pakte de hare. ‘Weet je, normaal val ik op van die modeltypes. Maar vaak zijn die zo leeg, weinig inhoud en kunnen alleen maar praten over de gratis spullen die ik via mijn werk nog weleens krijg. Jij bent zo anders!’ Hij bedoelde het vast lief, maar Kim voelde toch even een steek. Om de nare opmerking weg te spoelen, nam ze nog maar een glas van de ijskoude wijn. Met het gewenste effect. Zijn opmerking dreef langzaam weg naar de achtergrond en ze voelde zich steeds roziger. Bij het weggaan, had ze het grootste deel van de wijn gedronken waardoor het niet verstandig was om nu nog alleen naar huis te gaan. Althans, dat vond Patrick. Overmoedig door de alcohol ging ze erin mee. Ze giechelde. Waarom ook niet? Ze was niet van staal, had al meer dan een jaar niet meer met een man geslapen en hij was gewoon een aantrekkelijke vent toch? Gewoon voor een keertje…

Lees hier deel 11


De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

One Reply to “A new beginning: opnieuw een sprong in het diepe?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge