A new beginning: een eenzame leegte

Lees hier deel 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 91011 en 12.

Lang hoefde ze daar niet over na te denken. Patrick stuurde zelf al een berichtje dat hij het idee had dat ze niet bij elkaar pasten. Emma was even naar de wc en Kim scrollde door haar lijst met gemiste apps. Hij schreef iets dat hij het lastig vond dat ze haar lichaam niet zag als tempel en daarna stopte ze met lezen. Prima, hoefde ze zich hier niet druk meer om te maken. Maar terwijl het ene probleem zich had opgelost, zat haar vriendin nu behoorlijk in de ellende. Kim peinsde. Hoe kon Emma dit nu het best aan Dave vertellen zonder hem af te schrikken en weg te jagen? Plots drong tot haar door dat dit natuurlijk onzin was. Uiteindelijk was de beste jongen zelf aanwezig geweest bij de verwekking en dus medeverantwoordelijk. Dat begon niet na de geboorte. Emma zou gewoon eerlijk moeten zijn, ze kon prima van hem verwachten dat hij zou klaarstaan. Ze waren ook geen achttien meer.

Toen de blondine terugkeerde in de kamer, vertelde Kim waar ze net aan zat te denken. ‘Maak er gewoon iets feestelijks van. Kook lekker voor hem en vertel dan dat je een verrassing hebt. Misschien kan je het zelfs zo doen dat je eerst laat vallen je al een tijdje niet lekker te voelen. Misselijk, trek in gekke dingen… Gooi er een aantal clichés tegenaan. Dan kan je peilen hoe hij daarop reageert. Mocht je duidelijk zien dat hij geen trek heeft in een zwangerschap, hou je het voor je en verwerk dat eerst voor je alle kaarten op tafel gooit. Maar wie weet is hij wel positief. Leg hem uit dat je geschrokken bent en dat je het ontzettend spannend vindt allemaal, maar er wel voor wil gaan. Eerlijkheid duurt het langst, Emma. En je kan dit niet eeuwig verbergen.’

Aan de blik die haar vriendin haar schonk, wist ze dat ze de juiste woorden had gezegd. Emma was altijd heel oprecht geweest, schuwde de waarheid niet – al had dat vorige keer ironisch genoeg bijna hun vriendschap gekost. Samen besloten ze de avond tot in de puntjes voor te bereiden en spraken af dat Kim in geval van nood direct haar kant op zou komen. Toch bleef één ding onuitgesproken in de kamer hangen. Hun afscheid vorige keer was natuurlijk niet bepaald chic verlopen. Emma had geroepen dat Chris een notoire vreemdganger was en Kim durfde eigenlijk niet echt naar dat verhaal te vragen. Ook omdat ze heus wel doorhad dat het geen nut zou hebben om te weten hoe het precies zat. Wat moest ze? Met hangende pootjes terugkeren bij iemand die misschien inmiddels ook al lang en breed een relatie had? Ze wist bijna zeker dat hij er geen behoefte aan zou hebben. Uiteindelijk waren ze net een weekje samen geweest en kon het natuurlijk makkelijk dat hij haar allang was vergeten.

Emma op haar beurt liet het ook voor wat het was. Zolang Kim er niet naar vroeg, durfde ze niet te beginnen over haar tirade. Wat moest ze dan? Vertellen dat Chris en zij in de brugklas van hun middelbare school een paar weken verkering hadden gehad, zelfs nog ver voor zoenen echt aan de orde was. Hij kwam op een middag naar haar toe met de mededeling het te willen uitmaken, omdat hij haar beste vriendin Patricia leuker vond. Maar hij vond ook dat zij het eerst moest weten, het zat niet in zijn aard om te liegen. Nog geen jaar later verhuisden zijn ouders naar de andere kant van het land en hadden ze elkaar nooit meer gezien. Emma wist dondersgoed dat ze een grens had overschreden en die oudejaarsavond ten onrechte een relatie kapotmaakte. Ze had zich verbitterd gevoeld, getergd door een afschuwelijke jaloezie. Niet dat het ook maar enigszins uitmaakte, want ze was alle perken te buiten gegaan. Dit prille begin van hun hernieuwde vriendschap leek echter niet het moment de waarheid te vertellen. Bovendien vroeg Kim haar ook niets, dus misschien was die Chris allang vergeten. Ze had waarschijnlijk niet voor niets met Patrick aan tafel gezeten, toch?

Aan het eind van de avond namen de vrouwen afscheid van elkaar met een dikke knuffel. De dag erop zou Emma alles vertellen aan Dave en Kim daarna op de hoogte stellen. ‘Veel succes lieverd,’ wenste Kim haar, terwijl ze besefte hoe verschrikkelijk makkelijk vergeven kennelijk was als je iemand zo ontzettend had gemist. ‘Dank je wel,’ reageerde Emma, ‘voor alles. Echt! Ik wil nooit meer zo’n verschrikkelijke ruzie met je hebben.’ ‘Ik ook niet.’ Met die woorden namen ze afscheid. Terwijl het getik van Emma’s hakken op de klinkers langzaam wegstierf, sloot Kim met een leeg gevoel de deur. Waar ze zojuist nog blij was haar vriendin terug te hebben, voelde ze nu ineens vooral eenzaamheid. Ze miste Chris. En voor het eerst in afgelopen maanden besloot ze toe te geven aan dat gevoel.

Lees hier deel 14

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge