frustraties

De 7 grootste frustraties van het bloggen!

Blogger frustraties

In gesprek met andere mamabloggers kwam voorbij hoe je als blogger altijd en overal onderwerpen in ziet. Je denkt dus niet meer ‘normaal’ (voor zover dat bestaat uiteraard), maar in blogs. En hoewel ik dolgelukkig word van schrijven en ik het dus met recht mijn grote passie kan noemen, zijn er soms ook best wel wat frustraties. Welke?

  1. Writer’s block

    Meestal gebeurt je dit net op de dag die je volledig vrijhield om eens lekker te gaan schrijven. Waar je de dag ervoor nog lijstjes volschreef met potentiële onderwerpen, staar je nu een halve dag naar een leeg scherm. Vergelijk het met dat beeld van de gefrustreerde schrijver uit de vorige eeuw, die volledig was omringd door lege propjes papier. Dat gevoel.

  2. Inspiratie die door je lijf stroomt…

    …op het verkeerde moment. Meestal gaat het pas echt lekker als iedereen slaapt, zo rond 23.30. Zo’n tijdstip dat je zelf ook je ogen zou moeten sluiten, omdat de rest morgen wél uitgerust wakker wordt. Of na zo’n waardeloze dag als beschreven onder punt 1, precies vijf minuten voordat je moet stoppen.

  3. Geen credits krijgen voor je werk

    Hoewel ik zelf deze ervaring nog niet echt heb, ken ik verhalen waarbij bloggers zagen hoe hun verhaal in iets andere woorden werd herhaald op een andere website. Of dat iemand jouw tekst duidelijk als inspiratiebron gebruikte, maar voor het gemak vergat je te vermelden. Eigenlijk vind ik dat hoe dan ook not done. Als ik iets lees over onderwerp X en daar ook iets op te zeggen heb, link ik daarnaar. Waarom? Hoewel het voor de buitenwereld soms niet meer is dan ‘wat stukjes schrijven’, leg je wel je ziel en zaligheid in je blog. Het kost tijd en moeite. Even een vermelding en de terechte credits vind ik dan niet meer dan terecht.

  4. Te persoonlijk

    Zo’n onderwerp waarvan je weet dat je anderen kan kwetsen als je het verhaal op papier zet, maar ondertussen brand je van verlangen het te schrijven.

  5. Je omgeving

    Soms frustrerend als de mensen met wie je die passie voor schrijven graag zou delen, het niet interessant vinden. Maar misschien vaker nog, moet ik beschaamd bekennen, is het frustrerend voor mijn omgeving dat ik nergens anders meer over lijk te praten. Sorry!

  6. Denken in blogs

    Ik noemde hem al even in de intro: het denken in blogs. Wat je ook meemaakt, bijna overal kan je wel over schrijven. En het is natuurlijk een handige bijkomstigheid als je blogt en daardoor dagelijks genoeg inspiratie opdoet, maar soms ook vermoeiend. Wederom, niet alleen voor jezelf. Maar ik troost mezelf met de gedachte dat zolang mijn kinderen nog gewoon taart kunnen eten zonder dat ik hysterisch krijs dat we nog geen foto voor Instagram hebben, het best meevalt 😉

  7. Je lumineuze idee vergeten

    Eigenlijk had deze wel met stip op 1 mogen staan. Hoe frustrerend! Dat je midden in de nacht wakker wordt uit een bizarre droom die de inspiratie had moeten vormen voor je best gelezen blog aller tijden. En vlak voor je weer wegdommelt, vormen zich al geniale zinnen en hersenspinsels tot een goedlopend geheel. De ochtend erop? Niks. Je weet het niet meer, compleet blanco. Over jammer gesproken…

Als je blogt, wat zijn dan jouw grootste frustraties?

De foto bij dit blog is afkomstig van Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (11, 3 en 2 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

41 Replies to “De 7 grootste frustraties van het bloggen!

  1. Het ergste vind ik dat je een fantastisch schrijfsel hebt gemaakt, heel veel energie en tijd er in hebt gestoken, onderzoek hebt gedaan en dan….
    ….stilte…
    Een paar likes en dat is het dan. Zo zonde!
    Als je een verkeerd moment kiest om te posten en het in je enthousiasme toch maar doet dan is dat risico ook groter.
    Of inderdaad die ideeën die borrelen als je je bijna in dromenland bevindt. Ik heb tegenwoordig dus een blocnote en pen naast het bed liggen. Dan schrijf ik het op en ga slapen 🙂
    Herkenbaar. Heel heel erg 🙂
    Marije onlangs geplaatst…Slapende reuzen, verloren grond…My Profile

    1. O inderdaad, dat heb ik ook vaker gehad en is echt niet leuk. Soms kan je toch beter wachten tot het goed voelt denk ik.

      Heel slim, moet ik misschien ook maar gaan doen. Snel opschrijven en weer verder dromen 😉

  2. Ja, die geweldige ideeën die ik allemaal wel niet vergeten ben…

    Waar ik wel nieuwsgierig naar ben wat betreft nr. 3: wat doe jij als je dit bij anderen ziet gebeuren? Ik zag pas dat iemand bijna alles herhaalde wat een ander al geschreven had. Wel met een verwijzing naar de ander, maar verder zelf totaal niks origineels toegevoegd. Heb er niks van gezegd om niet te bitchy over te komen, maar vond het niet zo netjes.
    Jacqueline onlangs geplaatst…‘Gaan we naar het Maskerhuis?’My Profile

    1. 😀 Jammer is dat!

      O dat vind ik een goede vraag. Hm, ik vind dat inderdaad echt niet netjes. Ik weet ook niet of ik er iets van zou zeggen trouwens. Misschien, als ik de eerste blogger kende (die zo goed als gekopieerd wordt), zou ik wel laten weten wat ik heb gezien. Maar best moeilijk!

  3. Herkenbaar uiteraard. En dan als een verstrooide filosoof met ADHD drie blogjes achter elkaar typen in conceptvorm tot je erbij in slaap valt (om te voorkomen dat je iets wéér vergeet) en dan de dagen erna nog druk zijn met het schrappen van zinnen en er een geheel van proberen te maken voor de leesbaarheid…
    Ramona (Kijk, mama!) onlangs geplaatst…Sarcasme is moeilijkMy Profile

    1. Hahaha! 😀
      Ja dat herken ik ook wel, dat je op dat moment denkt heel lekker bezig te zijn en de volgende morgen ziet dat je toch best aan slaap toe was 😉

  4. Vooral het denken in blogs komt mij zeer bekend voor. Zelfs mijn kinderen vragen al ‘ mam, je schrijft hier toch wel een blog over he’. In het begin las mijn directe omgeving niet mee, maar nu zegt mijn moeder regelmatig; ‘ ja dat las ik op je blog’ 🙂

    1. 😀 Doen ze hier inderdaad ook. Of het tegenovergestelde haha. En dat is ook grappig ja. Bekenden weten ineens van alles van je; wil je iets vertellen, hebben ze het al gelezen.

  5. Een mooi idee in je hoofd hebben maar dan de juiste woorden niet vinden. En vervolgens verdwijnt het bericht voor weken in de concepten omdat je het niet kwijt wilt maar eigenlijk ook nog niet echt weet hoe je verder moet.

  6. Die laatste! Oef, zo vaak gedacht: dat onthoud ik wel, NIET dus. Grrr, kan mezelf dan wel voor mijn kop slaan. Bij wijze van dan, want dat werkt weer niet bevorderlijk voor je geheugen! Net als het krijgen van kinderen trouwens. Niet te vergelijken of door de war te halen hoor, die twee. hihihi..

    1. Hahaha!
      Nee, kinderen krijgen is zeker niet best voor je geheugen 😀 En vaak zijn (of lijken) die ideeën de allerbeste.. Ook dat nog haha.

  7. Ik heb nummer 2 (blogs verzinnen op de verkeerde momenten) echt zo vaak! En inderdaad ook als ik net naar bed ga, zo vermoeiend. Ik heb het vaak met tandenpoetsen. Misschien dat ik met een writersblock maar moet gaan tandenpoetsen haha.
    Lilian onlangs geplaatst…7 dingen die ik móet en niet wilMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge