Willekeurig gesprek

Wanneer ik zit te kletsen met andere moeders, vliegt het ene na de andere cliché uit mijn mond. Ik kan er niets aan doen, het lijkt wel alsof iets mijn lichaam overneemt en voor me praat. Tegelijkertijd komen die zinnen niet uit de lucht vallen. Uiteindelijk zit in al deze clichés een absolute kern van waarheid (anders waren immers geen clichés geworden). Ben benieuwd of jij deze 7 ook herkent!

Lees ook: Wacht maar tot je zelf kinderen hebt: 10 dingen die je dan pas snapt

7 clichés over ouderschap

Vreemde ogen dwingen

De zin waarbij je lachend (en/of dankbaar) naar de eigenaar van deze ‘vreemde ogen’ kijkt. Dankzij hem of haar loopt je kind in elk geval tijdelijk weer in het gelid. Het is namelijk echt zo dat een onbekende veel meer voor elkaar krijgt dan jij ooit zal doen, ondanks alle pedagogische raadgevingen die je kreeg en opvoedkundige boeken in je kast. Je bent hun vader of moeder. En dat is voor je kinderen genoeg reden om lekker te doen alsof ze je niet horen.

Geniet ervan, voor je het weet zijn ze groot!

Ik merk bij mezelf dat ik dit vaak zeg tegen iemand die net bevallen is. Het moment dat je jezelf dus nauwelijks nog kan voorstellen dat dit piepkleine schatje over twaalf jaar onderuitgezakt op de bank hangt en klaagt dat er geen kleding in de kast ligt. Of misschien tegen die tijd wel head-over-heels op de populairste jongen uit groep 8 is. Dat hij of zij een innige relatie met die ellendige smartphone heeft ontwikkeld en kleding de weg richting de wasmand niet meer weet te vinden. Zo’n opmerking waar je dus dat moment geen boodschap aan hebt, maar eigenlijk zo waar is. Alleen kom je daar dus pas achter wanneer puberlief ligt te mokken.

Kleine kinderen, kleine problemen…

Ik weet best dat kleine kinderen helaas soms ook hele grote problemen kunnen hebben. Maar over het algemeen kan je toch wel stellen dat je bij kleine kinderen over de kleinere dingen des levens nadenkt. Bijvoorbeeld een vaas die kan omvallen, kruimels op de vloer, hoe je het best een druif kan aanbieden aan je dreumes en of ze zich niet prikken aan een brandnetel. Hoe groter ze worden, des te ernstiger de gevolgen van hun daden zouden kunnen zijn – allemaal buiten jouw gezichtsveld. Denk aan verleidingen als drugs, criminaliteit, loverboys of ogenschijnlijk simpele leningen.

Neem je rust!

Zo makkelijk gezegd van buitenaf. Maar sliep jij vrijwillig op doordeweekse dagen, omdat je zwangerschap zwaar was? Lag jij braaf dagenlang op bed tijdens je kraamperiode? Deed je middagdutjes als de baby dat ook deed – na vier maanden? Om maar mijn punt te maken: rust nemen als moeder is lastig. Is het niet de omgeving of situatie die van je vereist dat je actief bent, dan ben je het zelf wel. Rust nemen is een fijne wens, maar voor sommige vrouwen niet te doen.

Hoe het gaat? Druk! En moe.

Iemand informeert hoe het met je gaat en dit is het antwoord. Je gesprekspartner krijgt geen antwoord, alleen een klacht waar hij of zij meestal weinig aan kan doen. Het lucht ook niets op. En toch blijf ik het zeggen.

Je krijgt er zoveel voor terug

Je beseft het niet altijd. Zeker niet wanneer je peuterpuber krijsend op de grond stort, dreumeslief heeft ontdekt dat haar handjes ook kunnen slaan (of erger nog: haar tandjes kunnen bijten – bij voorkeur in je hamstring) of je een woordenwisseling hebt met je tienerdochter die maar niet uit bed wil komen. Maar het is echt zo. Je beseft pas wat liefde is als je een plakkerige kus op je voorhoofd krijgt en het je (bijna) niks uitmaakt dat je gezicht nu vol snot zit. Of wanneer je peuter je na een dag werken de dikste knuffel ooit geeft en zegt: ‘Mama, ik ben zo blij dat je er weer bent!’ En helemaal als je oudste onverwachts nog even lekker tegen je aan komt liggen.

Het is een fase!

Dooddoener, maar het kan net de energie geven om nog even door te zetten. Voor je het weet zit je in een nieuwe fase! (Meestal eentje waarmee je je ook geen raad weet, maar goed…)

Maak je borst maar nat voor de puberteit

Vooral met drie dochters die een flink temperament bezitten. Ben erg benieuwd. Ik zie al voor me hoe ze straks door het huis rennen, omdat één van de anderen haar kleding heeft ingepikt. Of nog erger: heeft verpest tijdens een date. Weet nog niet of we ze dan uit elkaar gaan trekken of gewoon eerste rang gaan zitten met een schaaltje popcorn 😉

Wen er maar aan… #teamnosleep

Niet echt de woorden die je wil horen als de wallen op je knieën hangen en je hallucineert door slaaptekort. Toch roepen mensen deze zin maar al te vaak wanneer je klaagt over slaaptekort. Eigenlijk wil je het liefst horen dat het allemaal snel over gaat en dat je voor je het weet weer nachtenlang door snurkt. Dat je zelfs terug gaat verlangen naar de momenten dat je door de babykamer schuifelde met een klein slapend meisje tegen je aan. Maar dat zegt niemand je. Logisch, want je verlangt nooit terug naar slapeloze nachten. Jammer is het wel!

Hilarisch en herkenbaar filmpje over clichés

Welke clichés over het ouderschap gaan voor jou op?

Silhouet moeder en kind – Shutterstock

Author: Merel

Ik ben Merel. Samen met Ro zorg ik voor onze drie meisjes (10, 2 en 1 jaar): kleine eigengereide dametjes, die ons veel leren. Ik blog bijna dagelijks over ons leven, het ouderschap en de liefde. En omdat we hier in optima forma van een temperamentvol gezin genieten, ligt de inspiratie regelmatig letterlijk voor mijn voeten – al dan niet dramatisch schreeuwend omdat we de eierkoek verkeerd sneden. Dat maakt het bij ons thuis in elk geval nooit saai. Al zal onze bijna-puberende oudste daar wel een andere mening over hebben…

11 Replies to “Clichés over het ouderschap: voor je het weet zijn ze groot en 6 andere uitspraken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge